SİMİT-AYRANLA İFTAR AÇMA EYLEMİ

 


 

Türkiye Kamu-Sen, hükümet'in memur maaşları için öngördüğü zammı ''simitle iftar'' yaparak protesto etti. Kamu çalışanları Güvenpark'da toplanarak, ''Memurun iftar sofrası: 1 simit, 1 ayran, 1 su'' yazılı pankart açtı. Türk Diyanet-Sen Genel Başkanı Hazım Zeki Sergi'nin dua okumasının ardından ezanın okunmasıyla, oruç ayran-simit-su ile açıldı.

Daha sonra Türkiye Kamu-Sen Genel Başkanı Bircan Akyıldız yaptığı açıklamada, ''2010 yılı için maaşlara yapılması düşünülen artış, kamu görevlileri ve aileleri için günlük bir simit parası bile etmemektedir'' dedi.

Genel Başkan Bircan Akyıldız konuşmasını şöyle sürdürdü:

" İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi (md. 23/3), "... çalışan herkesin, kendisine ve ailesine insanlık onuruna yaraşır bir yaşam sağlayan ve gerektiğinde her türlü sosyal koruma yollarıyla desteklenen adil ve elverişli bir ücrete hakkı vardır." ,

Avrupa Sosyal Şartı (md. 4), "tüm çalışanların, kendileri ve ailelerine yeterli bir yaşam düzeyi sağlamak için adil bir ücret alma hakkı vardır ve akit taraflar, âdil bir ücret hakkına etkin bir geçerlilik kazandırmak üzere çalışanların kendilerine ve ailelerine saygın bir yaşam düzeyi sağlayacak ücret hakkına sahip olduklarını tanımayı taahhüt ederler." demektedir.

Ayrıca Anayasamız (md. 49) da "... devlet, çalışanlarının hayat seviyesini yükseltmek, çalışma hayatını geliştirmek için... gerekli tedbirleri alır." diyerek, hükümetlere çalışanların hayat seviyesini yükseltmesi için sorumluluk yüklemektedir.

Bizler tüm dünyaya medeniyeti ve adaleti öğretmiş ve dünyadaki ilk toplu sözleşmeyi yapmış bir millet olarak artık; başka ülkelerin kanunlarını, başka ülkelerin uygulamalarını ve uluslar arası sözleşmeleri örnek göstermekten utanç duyuyoruz.

Aslında gerek tarihimizden gerekse yüksek kültürümüzden aldığımız hasletler; devletimizin, "insanı yaşat ki devlet yaşasın" insan odaklı prensibinden yola çıkarak, tüm vatandaşlarımıza insanca ve onurlu bir yaşam sürebileceği imkanları sağlaması gerekliliğini ortaya koymaktadır.

Bütün uluslararası sözleşmeler ve Anayasamız hükümeti, çalışanlarına asgari geçim standartlarında bir ücret vermesi yolunda yükümlülük altına sokmaktadır.

Oysa bu gün siyasi irade, vatandaşını devletine rakip ve sırtına yük olarak görmektedir.

Bu sebepledir ki; hükümet kamu görevlilerine yapacağı maaş artışlarını enflasyon hedefinin bile altında belirleyip, yüzde 2,5 + 2,5 zamma layık görmekte;

Emeklilere ise yüzde 1,8 artış yaparken, vatandaşın ekonomik durumunu göz ardı etmektedir.

Bu artışlara gerekçe olarak ülkemizde yaşanan ekonomik kriz gösterilirken, işverenlerin ekonomik krizden etkilenmemesi için bütün imkanlar seferber edilmektedir.

İşverenlerin desteklenmesi nedeniyle Merkezi Yönetim Bütçesi yıl sonunda 60 milyar TL açık verecektir.

Siyasi irade bütçe açığını kapatmak için memur maaşlarından kısmakta, krizin tüm faturasını kamu çalışanlarına kesmektedir.

Memurlarımıza enflasyon beklentisi nedeniyle yıllık yüzde 5,2 zammı öngörenler; tüm vergileri, elektrik ve su fiyatlarını yüzde 10'un üzerinde artırırken hangi enflasyonu baz almaktadırlar? Merak ediyoruz.

Yapılması düşünülen maaş artışının ortalama maaş alan bir kamu görevlisine aylık 33 TL, en düşük dereceli memur maaşına ise 25 TL'lik bir yansıması olacaktır.

Bu maaş artışları ne ekonomik krizin memurlarımız üzerindeki olumsuz etkilerini gidermeye ne de uluslar arası sözleşmelerle güvence altına alınmış olan insanca yaşama ve Anayasamızın da hükmü olan çalışanların yaşam seviyesini yükseltmeye yetmeyeceği açıktır.

Bu uygulamalar, uluslar arası sözleşmelerle, hukuk ve demokrasi ile; ve ekonomik gereklerle bağdaşmayan ciddiyetsiz ve acımasız bir tutumdur.

Kamu çalışanlarını yakından ilgilendiren kararların kapalı kapılar arkasına çekilerek, onların temsilcilerinin önerilerine kulak tıkanılarak, tek taraflı olarak alınması, Uzlaştırma Kurulu'nun verdiği hiçbir karara uyulmaması 4688 sayılı Kanunla, hukuk devleti ilkesi ile nasıl bağdaşmaktadır? Bu soruya siyasi iradenin cevap vermesini bekliyoruz.

Bu mübarek günlerde aldığı tek taraflı kararlarla memurlarımızı açlığa ve yoksulluğa mahkum eden siyasi iradeye de hakkımızı helal etmiyoruz.

Ekonomik krizin yükünü çeken memurlarımız, ailelerine insanca bir yaşam sağlayabilmek şöyle dursun, artık yaşam mücadelesi vermektedirler.

Devleti temsil eden kamu görevlilerinin yaşam koşulları her geçen gün kötüleşmektedir.

2010 yılı için maaşlara yapılması düşünülen artış, kamu görevlileri ve aileleri için günlük bir simit parası bile etmemektedir.

Buradan hükümete soruyoruz: Bizler, günlük bir simit parasıyla mı insanca bir ücrete kavuşacağız?

Herkesin en büyük arzusu iftar sofralarında, ailesi ve çocuklarıyla birlikte mutlu ve rahat bir şekilde başı öne eğilmeden, hiçbir eksiği olmadan orucunu açabilmesidir.

Ne yazık ki, kamu görevlileri iftar sofralarında başı önde, ailesi ve çocukları karşısında mahçup bir şekilde orucunu açmakta, yaklaşan bayram ihtiyaçlarını tedarik etmenin yollarını aramaktadır.

Yapılması düşünülen maaş artışlarıyla birlikte iftar sofraları memurlarımız için bir sıkıntıya dönüşmüştür.

Bizler burada simitle orucumuzu açarak, kamu görevlilerinin içinde bulunduğu zor koşulları kamuoyuna anlatmak amacındayız.

Evine ekmek götürebilmek, çocuğuna bir bayram hediyesi alabilmek için zorunlu ihtiyaçlarından fedakarlık yapan, gerektiğinde işine yürüyerek giden, gerektiğinde bütün bir günü bir kuru simitle geçiren kamu çalışanlarının feryadını dindirecek bir maaş artışı ne yazık ki gerçekleşmemiştir.

Kamu görevlileri işlerinde, iftar sofralarında, çocukları ise okullarda bir simitle günü geçirmeye mahkum edilmişlerdir.

Yetkililerin memuru anlayabilmesi için dört başı mamur sofralardan kalkarak, bizlerle birlikte bir kuru simitle günü geçirmesini beklemekteyiz.

Konfederasyonumuzun bütün taleplerini görmezden gelerek, tek taraflı bir şekilde aldığı kararla kamu görevlilerini bir simide mahkum eden siyasi irade, yaşadığımız güçlükleri ancak bizim kuru simit soframıza geldiklerinde anlayabilir.

Kamu görevlileri bir bayrama daha buruk girmektedirler.

Temennimiz, yetkililerin bizleri anlamaları ve ekonomik krizin faturasını memurlarımıza kesmekten vazgeçip, memurlarımızın ve ailelerinin simit mahkumiyetine son vermeleridir."

Konuşmanın ardından Türk Emekli-Sen Basın Sekreteri İlhan Eray konuya ilişkin aşağıdaki şiiri okudu.

HAKKIMIZI ALACAĞIZ BİZ

Simit ayran ile açtık biz orucu,

Bundan böyle bizde araman suçu

Ayşe aç, Ali'nin yırtık pabucu,

Haksızlığa karşı duracağız biz.

* * * * *

Ne var, ne yok üç kuruşa sattınız,

Yandaşları tek tek zengin yaptınız,

Memura gelince hesap tuttunuz,

Yanlış her hesabı bozacağız biz.

* * * * *

Söz vermiştin bize toplu sözleşme

İkibuçuk verip yaramı deşme,

Paçayı sıvamadan dereyi geçme,

Hakkımızı bir bir alacağız biz.

* * * * *

Canımı dişime takdım her gece,

Yaşadığım hayat oldu işkence,

Cep delindi, ne mutluluk ne neşe,

Ne zaman aşk ile güleceğiz biz.

* * * * *

İndim meydanlara anla milletim,

Emekli aç, unutuldu dul yetim,

Bende bir beşerim,kemik ve etim,

Bir olup kararlı olacağız.

* * * * *

Bırak sayın bakan kuru inadı,

Sofra boş, kalmadı ağzımın tadı,

Yeter artık tahammülüm kalmadı,

Artık meydanlarda olacağız biz.

* * * * *

Sayın Başbakanım, geliyor bayram,

Boğazıma durdu simitle, ayran.

Hak, hukuk içinde sürecek kavgam,

Her yanlıştan hesap soracağız biz.

* * * * *

Candan bıktırdınız Ozan Eray'ı

Hiç olmadı borçsuz geçen bir ayı,

Paylaşıldı aldım, külfetten payı.

Her şeye rağmen dik duracağız biz.